Συχνές Ερωτήσεις

Η βαθύτερη αγωνία που φέρνει ένας θεραπευόμενος στη θεραπεία είναι το αν μπορεί να απαλλαγεί πλήρως από τα συμπτώματα του άπαξ δια παντός. Έχοντας πλήρη κατανόηση της δυσφορίας που μπορεί να υπάρχει πίσω από αυτήν την ερώτηση, οφείλω να ενημερώσω ότι αυτό δεν είναι πάντα εύκολο να προβλεφθεί με ακρίβεια. Αυτό που εννοώ εδώ είναι πως τα ψυχολογικά προβλήματα δεν είναι μαθηματικές πράξεις που λύνονται. Η ψυχοθεραπεία μάς βοηθάει να επαναδομήσουμε ελλειμματικά κομμάτια του εαυτού μας, να δυναμώσουμε και μπορούμε να διαχειριζόμαστε καλύτερα τόσο το εξωτερικό περιβάλλον όσο και τον εαυτό μας. Αυτό αναπόφευκτα οδηγεί σε μείωση των συμπτωμάτων που μας δυσκολεύουν και συχνά και σε εξάλειψη. Το άγχος, οι δυσλειτουργικές μας σκέψεις, η θλίψη μας κ.ο.κ. μπορεί κάτω από δύσκολες για μας συνθήκες να επανέρθουν. Θα είμαστε όμως πολύ πιο ώριμοι και ψυχικά δυνατοί να τα διαχειριστούμε, χωρίς να παρακωλύεται η λειτουργικότητά μας.

Η ατομική θεραπεία είναι μια διαδικασία εστιασμένη στα αιτήματά σας για προσωπική βελτίωση και αλλαγή. Δεν είναι χρήσιμο και δεοντολογικά σωστό, παράλληλα με την ατομική θεραπεία, να γίνεται από τον ίδιο θεραπευτή και θεραπεία ζεύγους. Αν, ταυτόχρονα με την ανάγκη σας για ατομική ψυχοθεραπεία, υφίσταται και ανάγκη για βελτίωση ζητημάτων που αφορούν στη συντροφική σας σχέση, αυτό θα πρέπει να γίνει με κάποιον άλλο ειδικό ψυχικής υγείας. Αν, για λόγους που εξυπηρετούν τη δική σας ατομική θεραπεία, χρειαστεί να καλέσουμε σε κάποιες συνεδρίες τον/τη σύντροφό σας, αυτό είναι εφικτό να γίνει, με συγκεκριμένο πάντα στόχο.

Η θεραπευτική πορεία φτάνει στο τέλος της όταν, είτε τα συμπτώματα που σας ταλανίζουν παύουν να υφίστανται, είτε έχετε ωφεληθεί στον μέγιστο βαθμό που θα μπορούσατε από τη συγκεκριμένη θεραπεία. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε θεραπευτική προσέγγιση έχει να προσφέρει συγκεκριμένα οφέλη και δεν αποτελεί πανάκεια για όλα μας τα προβλήματα. Υπάρχει καθόλη τη διάρκεια της θεραπείας ανατροφοδότηση σε σχέση με το που βρισκόμαστε και τι έχουμε ακόμη να δουλέψουμε. Η ολοκλήρωση ή αραίωση των συνεδριών είναι καλό γίνεται πάντα σε συνεννόηση με τον θεραπευτή.

Δεν χρειάζεται από μεριάς σας κάποια προετοιμασία για την πρώτη συνεδρία. Η πρώτη θεραπευτική συνάντηση έχει διττό στόχο. Αφενός να γνωριστούμε και αφετέρου να προσδιορίσουμε το πρόβλημα που σας φέρνει στη θεραπεία. Για τον λόγο αυτό στην πρώτη αυτή συνάντηση συγκεντρώνονται πληροφορίες γύρω από το θέμα που σας απασχολεί και τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε. Η πλήρης καταγραφή του ιστορικού του προβλήματος μπορεί να μας απασχολήσει και στις επόμενες συναντήσεις. Η διαδικασία αυτή αποσκοπεί στο να μπορέσω ως θεραπευτής να αξιολογήσω το πρόβλημα και να σχεδιάσουμε την κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση.

Γενικότερα στη θεραπεία αποφεύγουμε να μοιραζόμαστε τον ίδιο θεραπευτή με συγγενείς πρώτου βαθμού καθώς με τον/τη σύντροφό μας. Αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους. Πρώτον γιατί συχνά μια τέτοια κατάσταση βάζει τον θεραπευτή σε θέση «δικαστή», να αποφασίζει δηλαδή ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, και δεν είναι αυτός ο ρόλος του. Δεύτερον γιατί διακυβεύεται η εμπιστευτικότητα, που αποτελεί και τον ακρογωνιαίο λίγο της θεραπευτικής σχέσης. Τέλος είναι αρκετά πιθανόν να προκύψουν από τους θεραπευόμενους που έχουν συγγενική ή στενή προσωπική σχέση αντικρουόμενα αιτήματα, γεγονός που φέρνει τον θεραπευτή σε δύσκολη θέση. Σε κάθε περίπτωση ο θεραπευτής είναι αρμόδιος να κρίνει σε ποια περίπτωση μπορεί να αναλάβει ένα πρόσωπο στην θεραπεία ή είναι καλύτερο να το παραπέμψει.